Koty norweskie leśne
Wygląd zewnętrzny
Kot norweski leśny jest kotem silnym i dużym, mocno zbudowanym; waży do 8 kilogramów (polskie osobniki mogą ważyć nieco więcej). Jego głowa ma kształt trójkąta z tzw. "norweskim profilem" - prosta linia nosa z odpowiednio zaokrąglonym czołem. Oczy muszą mieć specyficzny "norweski" wyraz - muszą być duże, nieco migdałowate, trochę skośne, o odpowiedniej ekspresji. Uszy muszą być spore, szerokie u nasady i dość szeroko rozstawione, z pędzelkami, tzw. tufkami na końcach. Tułów i kończyny powinny być mocne - kot nie może sprawiać wrażenia zbyt wysmukłego. Ogon długi i puszysty - jest prawdziwą chlubą norwega. Sierść długa (właściwie półdługa) Na szyi występuje obfita kryza i bogate portki na udach. U kota norweskiego dopuszczalne są różne wersje kolorystyczne poza maścią typu syjamskiego, cynamonową, liliową, czekoladową i płową.
Zachowanie
Kot norweski leśny odznacza się sporym temperamentem, jest aktywny, pełen życia, ciekawski, aktywny i skoczny. W naturze nie tylko świetnie wspinał się po gałęziach, ale umiał nawet utrzymać się na skalnej ścianie. Bardzo lubi się wspinać - często można go znaleźć na najwyższej szafie. Norweg to kot łagodny, dlatego też jest dobrym towarzyszem dzieci. Choć nie przepada za zbytnimi pieszczotami, nie niecierpliwi się. Lubi przebywać wśród ludzi, przywiązuje się do swojego opiekuna, ale nie wymaga ciągłej uwagi. Pomimo, że jest pewny siebie i śmiały, to bywa nieufny wobec obcych i zazwyczaj potrzebuje czasu, aby się do nich przyzwyczaić. Jest to kot inteligentny, potrafi nauczyć się różnych sztuczek. Bez problemu dogada się z innym kotem. Dostosuje się do ciągłego przebywania w mieszkaniu, ale skorzysta też z woliery, wybiegu, lub spaceru na smyczy.
Pielęgnacja
Futro kota norweskiego nie wymaga częstego szczotkowania. Kołtuni się głównie w okresach linienia, wtedy trzeba go szczotkować co parę dni.